De UUNA TEK ArtStation 1824 is een grootformaat-penplotter met een tekengebied van 24 × 18 inch. Nadat ik er enige tijd mee had gewerkt, is het meest indrukwekkende eraan niet een exotische functie of een slimme softwaretruc. Het is veel eenvoudiger dan dat: de machine tekent precies waar hij hoort te tekenen.
Dat klinkt misschien als een lage lat, maar voor een plotter vormt dit de basis van al het andere. De ArtStation 1824 is snel, nauwkeurig en bovenal betrouwbaar. Zodra een plot bezig is, laat ik hem met een gerust hart doorlopen, omdat ik weet dat hij blijft doen wat ik hem heb opgedragen. Voor lange, gedetailleerde werken is dat vertrouwen enorm belangrijk - en het is bijzonder welkom vanuit de wereld van lasersnijders, waarbij ik voortdurend alles in de gaten moet houden.
Grootte doet ertoe
Het meest voor de hand liggende voordeel van de ArtStation 1824 is zijn formaat. Grote werkgebieden zijn over het algemeen een van de sterke punten van penplotters, vooral in vergelijking met veel desktopprinters en lasermachines, maar de extra ruimte hier is ook nuttig wanneer je geen werk op de maximale afmetingen maakt.
Rond een A2-vel is bijvoorbeeld royaal veel ruimte. Dat is vooral handig wanneer je een pen gebruikt die niet verticaal kan worden gemonteerd, zoals sommige vulpennen. In plaats van de rand van het papier te laten bepalen waar de tekening moet komen, kun je het vel verschuiven en de ruimte eromheen gebruiken om de hoek van de pen op te vangen.
Hetzelfde geldt voor kleinere plots. Een groot werkbed geeft je simpelweg ruimte om te werken: ruimte om papier te positioneren, pennen te testen, dingen vast te plakken en aanpassingen te maken zonder dat alles benauwd aanvoelt. Het is een hele zorg minder wanneer je niet te dicht langs de randen van een vel papier hoeft te plotten, dus doe jezelf een plezier en benut de beschikbare ruimte.
Mijn algemene advies bij plotters is om de grootste machine te kopen die je redelijkerwijs kunt plaatsen. Die beperking is echter belangrijk, want dit is echt een groot apparaat. Je hebt voldoende permanente ruimte nodig voor de plotter zelf, maar ook ruimte voor de materialen die je ermee wilt gebruiken. Papier van goede kwaliteit moet plat worden bewaard, dus een grootformaatmachine brengt doorgaans ook een grootformaatopslagbehoefte met zich mee.
Het werkt gewoon
De echte kracht van de ArtStation is zijn voorspelbaarheid. Een penplotter kan urenlang duizenden lijnen tekenen, en een kleine positioneringsfout kan een verder geslaagd werkstuk helemaal verpesten, vlak voor het einde van het proces. Betrouwbaarheid is daarom voor mij belangrijker dan een lange lijst secundaire functies.
In mijn ervaring voert de ArtStation 1824 de essentiële taak buitengewoon goed uit. De bewegingen zijn snel en nauwkeurig en de pen wordt telkens op de juiste plek geplaatst. Ik heb niet het gevoel dat ik tijdens een volledige plot voortdurend moet blijven opletten of me steeds zorgen moet maken dat de machine zijn positie kwijt is.
De grote, stijve basis en metalen portalen geven de hele machine een geruststellend solide gevoel. Niets aan de hoofdconstructie lijkt slap of geïmproviseerd. UUNA TEK gebruikt een CoreXY-bewegingssysteem, en de combinatie van dat mechanisme met het stevige frame zorgt voor soepele, stabiele bewegingen over het volledige werkgebied.
Het penmechanisme is relatief eenvoudig, maar die eenvoud werkt in zijn voordeel. Het houdt een grote verscheidenheid aan pennen stevig vast en maakt het verwisselen van gereedschap eenvoudig. Het ondersteunt ook montage onder een hoek, wat belangrijk is voor penselen, vulpennen en andere gereedschappen die niet goed werken wanneer ze perfect rechtop worden gehouden. De fabrikant specificeert ondersteuning voor gereedschappen met een diameter tot 16 mm en hoeken van 45 tot 90 graden, wat volop ruimte biedt voor experimenten.
De afwegingen van de stevige basis
Die robuuste bodemplaat is zowel een van de sterke punten als een van de beperkingen van de machine.
Omdat het tekenoppervlak stevig in het frame is ingebouwd, liggen de hoogte en het werkgebied grotendeels vast. Dit beperkt de dikte van de objecten waarop je kunt tekenen, en door de verhouding tussen de basis en de portalen is het lastig om een te groot, star oppervlak onder de machine te plaatsen en het buiten het nominale tekengebied te laten uitsteken.
In theorie zou iemand met voldoende vastberadenheid bijna alles kunnen aanpassen. In de praktijk vormt de basis een integraal onderdeel van de structuur van de ArtStation en loopt zelfs de bedrading van de controller erdoorheen. Voor de meeste eigenaren zou dit geen vrijblijvende aanpassing zijn.
Of dit belangrijk is, hangt af van het werk dat je wilt maken. Als je voornamelijk op papier, karton, canvas of andere redelijk dunne materialen plot die op het werkbed passen, is de basis uitstekend. Hij biedt een vlak, stabiel en voorspelbaar werkoppervlak. Als je echter rechtstreeks op dikke objecten of zeer grote stijve panelen wilt tekenen, kan een ontwerp met een opener frame meer flexibiliteit bieden.
Een bewust eenvoudige machine
De ArtStation 1824 is niet bijzonder rijk aan functies. Hij gebruikt een bekabelde USB-verbinding, met een USB-A-kabel die naast een moderne laptop al wat retro aanvoelt. Er is geen draadloze bediening en de computer moet wakker en verbonden blijven zolang er een plot wordt uitgevoerd.
Een voornamelijk psychologisch bezwaar is dat de machine geen eindschakelaars en automatische nulpuntbepaling heeft. Hij weet dus niet uit zichzelf waar de penkop zich bevindt of wanneer hij voorbij de fysieke grenzen probeert te bewegen. Als je voorzichtig bent, neemt de software dit voor je op zich, maar wanneer je toch een fout maakt, is dat schrikken en kan het daarna een tijdje voelen alsof je op eieren loopt. Zodra je je ritme hebt gevonden en een verstandige werkwijze hebt ontwikkeld, is dit maar zelden een probleem, maar voor nieuwe gebruikers kan het een onaangename eerste verrassing zijn waar ze overheen moeten komen.
De installatie is eveneens behoorlijk handmatig. Je bent tijd kwijt aan het positioneren en vastzetten van papier, het aanpassen van de penhoogte en het controleren of alles goed uitgelijnd is. Vervolgens, wanneer je gemakzuchtig bent geworden en een stap overslaat of vergeet, moet je de plot stoppen en alles opnieuw doen! Als je enige tijd met een penplotter werkt, begin je te waarderen hoe magisch je handen zijn. Bij de ArtStation-machines is dat niet anders. Het kost simpelweg tijd en experimenteren om te wennen aan tekenen zonder de uiterst subtiele feedback en drukcontrole die we bij tekenen met de hand als vanzelfsprekend beschouwen.
Niets hiervan maakt de ArtStation moeilijk te gebruiken zodra je de werkwijze begrijpt. Het betekent alleen dat de ervaring meer lijkt op het bedienen van studioapparatuur dan op het gebruik van een consumentenprinter. De bediener draagt enige verantwoordelijkheid en zorgvuldig instellen wordt beloond.
De software is het zwakke punt
De hardware voelt veel verder afgewerkt aan dan de software-ervaring.
De meegeleverde workflow is gebaseerd op een Inkscape-extensie. De installatie was niet bijzonder moeilijk, maar omvatte wel enkele handmatige stappen. Als ervaren computergebruiker vond ik het vrij eenvoudig, maar iemand die minder vertrouwd is met computers kan de eerste installatie als een grotere hindernis ervaren.
Het gebruik van een Inkscape-extensie heeft ook voordelen. Inkscape is gratis, beschikbaar voor de belangrijkste desktopbesturingssystemen en al bekend bij veel mensen die met vectorafbeeldingen werken. Dat je artwork vanuit de toepassing waarin het is voorbereid naar de plotter kunt sturen, is handig.
Het nadeel is dat de bediening van de plotter beperkt aanvoelt door de extensie en door Inkscape zelf. De gebruikersinterface voelt meer als een verzameling knoppen dan als een zorgvuldig samengestelde workflow. Alles wat nodig is om een plot in te stellen en uit te voeren is aanwezig, maar gebruikers worden niet door het proces geleid. Daardoor is enige vertrouwdheid en experimenteren nodig om de juiste volgorde van instellingen en handelingen te vinden.
Terwijl een plot wordt uitgevoerd, loopt Inkscape volledig vast en is het niet beschikbaar voor ander werk. In combinatie met de vereiste dat de computer wakker en verbonden blijft, zorgt dit ervoor dat de softwarekant rudimentairder aanvoelt dan de hardware verdient.
Er is echter een zeer belangrijk voordeel: de werking van de machine zit niet verborgen achter een propriëtaire clouddienst of een volledig afgesloten ecosysteem. UUNA TEK gebruikt een open en breed begrepen interface om de machine te bedienen, waardoor er ruimte blijft voor betere besturingssoftware, workflowtools en door de community gemaakte integraties. Vergeleken met zoveel bedrijven die hun gereedschappen tegenwoordig afsluiten en daar abonnementskosten voor rekenen, is dit een fantastische kans voor de community. Een goede zelfstandige controller zou veel van de huidige beperkingen kunnen oplossen: plots op de achtergrond, duidelijkere positioneringsbediening, betere bewaking van opdrachten en eenvoudigere integratie met code voor generatieve kunst. Misschien gooi ik op een gegeven moment zelfs mijn eigen hoed in de ring.
Laatste gedachten
De ArtStation 1824 doet de belangrijkste dingen goed. Hij is groot, snel, nauwkeurig, degelijk gebouwd en betrouwbaar tijdens lange plots. Het royale werkgebied is zelfs voor kleinere werken nuttig, en de eenvoudige maar goed ontworpen penhouder biedt ruimte voor een breed scala aan pennen.
Er zijn enkele compromissen. De vaste basis beperkt de soorten oppervlakken waarop je kunt werken, het instellen blijft behoorlijk handmatig en de software-ervaring biedt volop ruimte voor verbetering. Ook had ik gemakken zoals automatische nulpuntbepaling, eindschakelaars en een modernere verbinding en bediening verwelkomd. Maar als ik moest kiezen, zou ik hem niet ingewikkelder en twee keer zo duur maken. Je moet alleen wel weten waar je aan begint.
Toch doen deze tekortkomingen niets af aan de kwaliteit van de plotterhardware. Functies kunnen worden toegevoegd en software kan zich verder ontwikkelen - vooral wanneer het onderliggende systeem toegankelijk genoeg is voor een community om erop voort te bouwen. Veel moeilijker te verhelpen is een machine die mechanisch niet nauwkeurig of betrouwbaar is, en gelukkig is dat hier geen probleem.
De ArtStation 1824 is een zeer capabele grootformaatplotter die zijn kerntaak buitengewoon goed uitvoert. Als je er de fysieke ruimte voor hebt en een betrouwbare machine zoekt voor serieuze generatieve of geplotte kunst, is hij gemakkelijk aan te bevelen.
Dit is de review van https://www.phillipdrew.com/ door Phillip Drew